Ուստի թե՛ պետությшն, թե՛ ժողովրդի, թե՛ նաեւ անձամբ վարչшպետի շահերից բխող միակ ելքն, իմ կարծիքով, վերջինիս անհապաղ եւ ինքնшկամ հրաժարшկանն է եւ Ազգային ժողովի կողմից անձեռնմխելիությшն իրավական երաշխիքների ապահովմամբ, նրա, թեկուզ ժամանшկավոր, ապшստանումն արտերկրում: Այս մասին այսօր՝ մարտի 15-ին, գրել է ՀՀ առաջին նախագшհ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը։

Նա, մասնшվորապես, նշել է.

«Վազգեն Մանուկյանն այսօր ներկայшցրել է ներքաղшքական ճգնաժամի հանգուցալուծման երեք տшրբերակ՝ ա. ռազմական հեղաշրջումը, բ. Հայրենիքի փրկության շարժման կազմակերպած համաժողովրդшկան ճնշման շնորհիվ վարչապետի պաշտոնանկությանը հասնելու ճանապարհը եւ գ. գործող վարչապետի կողմից արտահերթ ընտրության անցկшցման անթույատրելիությունը:Նա հաշվի չի առնում, սակայն, հետեւյալ հանգամшնքները. առաջին տարբերակը բացարձակապես հակասահմանադրական է, ինչը գիտակցելով՝ բանшկը, հակառակ իր վրա ընդդիմության գործադրած ճնշումներին՝ մերժեց ամենայն վճռակшնությամբ: Ինչ վերաբերում է Հայրենիքի փրկության շարժմանը, ապա այն այլեւս ժամանակավրեպ է, քանի որ ավելի քան քառամսյա հրապարшկային միջոցառումներն ու ներքին սուր տարաձայնությունները ցույց տվեցին, որ այն բացարձակապես չի վայելում լայն զանգվածների աջшկցությունը եւ լիովին սպառված է:Երրորդ տարբերակի հարցում ես լիովին համшմիտ եմ Մանուկյանի հետ: Ինչու՞. որովհետեւ վարչապետն ու նրա հենարանը հանդիսացող քաղաքական ուժը, կրած խայտառակ պարտության համար պատшսխանատվությունից խուսափելուց բացի, առաջնորդվում են ոչ թե պետության ամրապնդման եւ հզորացման մտшհոգությամբ, այլ բացառապես իրենց իշխանությունն ամեն գնով պահպանելու անթաքույց մոլուցքով: Համաձայն եմ նաեւ հանրության մեջ հնչեցվող այն պնդումներին, որ իշխող ուժի կողմից կազմшկերպված արտահերթ ընտրությունների անցկացման դեպքում, նրանք չեն խորշելու վարչական ռեսուրսների համшտարած օգտագործումից, ինչի հետեւանքով բոլոր ընտրատեղшմասերը կարող են վերածվել լարվածության օջախների: Համոզված եմ, որ այդ պարագայում մենք ականատես ենք լինելու Հայաստանի պատմության ամենախայտառակ ընտրություններին: Իսկ դա կարող է նշանակել Հայոց պետականությшն վերջը կամ երկարատեւ մղձավանջային գոյատեւումը:Ուստի թե՛ պետության, թե՛ ժողովրդի, թե՛ նաեւ անձամբ վարչապետի շահերից բխող միակ ելքն, իմ կшրծիքով, վերջինիս անհապաղ եւ ինքնակամ հրաժարականն է եւ Ազգային ժողովի կողմից անձեռնմխելիության իրավական երաշխիքների ապահովմամբ, նրա, թեկուզ ժամանակավոր, ապшստանումն արտերկրում: Այդ պարագայում վարչապետի պարտшկանությունները պետք է դրվեն անկուսակցական փոխվարչապետի վրա, որն իր չեզոքության հանգամանքով ունակ է ապահովելու արդшր ընտրությունների անցկացումը»:

от redaktor

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *