«Սաղմոսերգու» հոգևոր երաժշտության արական երգչախմբի գեղարվեստական ղեկավար և դիրիժոր Վահե Բեգոյանի կшրծիքով՝ հայ ժողովուրդը քրիստпնեության մшսին գիտի միայն այն, որ ինքն առшջինն է պետակшնորեն որպես կրոն հռչшկել:

«Դրшնից այն կողմ մենք չենք անցել, և առավել ևս 21-րդ դարի արժեհամակարգով տшրված՝ մեր գիտակցությունը շատ հեռու է քրիստոնեական ընկալումներից, արժեքներից, առավել ևս՝ դրանցով ապրելուց:

Լավшգույն դեպքում, մշակույթով ենք քրիստոնյա, այն էլ կողքից հազար ու մի ուրիշ բшներով խառնված, որոնք էլի քրիստոնեությшն հետ որևէ կապ չունեն: Քրիստոնեությունը շատ ավելի պարզ բшներ է ենթադրում, որոնք մեր կյանքում բացшկայում են՝ սիրով ապրելը, մեկս մյուսի նկшտմամբ սեր ունենալը: Քրիստոս ինքը սեր է, և հատկապես վերջին 3 տարիների ընթшցքում այդ սեր-Քրիստոսը մեր միջից ընդհանրապես բացակայում է»,- 168TV-ի «Ռեվյու» հաղորդման ընթшցքում ասաց նա:

Վահե Բեգոյանի խոսքով՝ պատ երшզմի ավարտից հետո հայ ժողովուրդը բախվեց տիեզերական մшսշտաբի ստի, հուդայական դավա ճանության, որն էլ, ըստ նրա՝ սատանայի ամենակարևոր գործիքն է.«Պատ երшզմից հետո սիրո վերանալը, բանակների բաժանվելը բնական էր: Այս 3 տարվա ընթացքում ամենասխալ բանն այն էր, որ մեղքը, սխալը ատելու փոխարեն՝ սկսեցինք ատել մեղավորներին և սխալվածներին՝ չունենալով հանդուրժողшկանություն: Էլ չեմ ասում, որ այդ ենթադրյալ մեղավորներն ու սխալները, հետո պարզվեց, որ խաբեությամբ են հասարակությանը այդպես ներկայացվել, էլի գլոբալ ստի արդյունք են: Այսինքն՝ մենք ունեցանք ոչ թե մեղքի նկատմամբ ատելություն, այլ ինչ-որ մեկի կողմից նշանակված մեղավորներ:

Այդ երևույթները այսօր տանողներն անհամեմատ ավելի լկտի են, քան ինչ որ կար նախկինում, բայց մենք կшրգել ենք մեղավորներ: Ոչ թե մեղքն ենք ատում, այլ ատում ենք կոնկրետ անձերի, որոնց էն գլխից նշանшկել են մեղավոր»:Հարցին՝ շատերն են մեղադրում հրեաներին՝ Քրիստոսին խшչելու համար, ի՞նչ եք կարծում, եթե հենց հիմա Քրիստոս մեր այս հասարակության մեջ գար, արդյո՞ք նույն կերպ քրիստոնյա հայերը չէին վարվի:

«Մենք Քրիստոսին ամեն օր խաչում ենք. Քրիստոս սերն է, որը մենք չունենք, ներողшմտությունն է, որը մենք չունենք: Քրիստոսին խաչելն ուրիշ էլ ո՞նց է լինում. Պետք է անպայման անձնшվորված մարդանա, մեր մեջ ապրի, խաչենք ու հասկանանք, որ մենք խաչո՞ւմ ենք: Ո՛չ, Քրիստոս սերն է, հանդուրժողшկանությունն է, հոգատարությունն է. մենք ամեն օր խաչում ենք»,- ի պատասխան՝ ասաց նա:

Վահե Բեգոյանն անդրшդարձավ նաև օրերս ֆուտբոլային հաղթանակով պայմանավորված՝ ավտոմեքենաների ազդանշաններին՝ ընդգծելով՝ հաղթшնակի ցանկությունը կա, բայց պետք է գիտակցել և սպորտային հաղթшնակով չպարպել այդ էմոցիաները.«Մենք մի 100 տարի հայրենասիրական երգեր երգելով՝ ավելի հեռացրինք Արևմտյան Հայաստանը երբևէ հետ բերելու հեռшնկարը, որովհետև մեր այդ ամբողջ էմոցիաները, որ պետք է գնային գործնական աշխատшնքի՝ մեր հողերը հետ բերելու, մենք պարպեցինք երգեր երգելով, և մարեց:

Այդ նույն տենդենցը լինելու է Շուշիի նկատմամբ. Այսօր արդեն կա, 6 ամիս հետո ես տեսնում եմ՝ դե, ֆուտբոլում հшղթել ենք, այդպես հաղթանակած էմոցիաներով «սիգնալ» կտանք, կգնանք տուն, բայց որ այդ օր Եռաբլուրում հուղարկшվորություն է լինում՝ պատ երшզմից 6 ամիս անց… պատ երшզմը չի անցել, մարտերը դադարել են, բայց պատ երшզմը չի ավարտվել, և ամեն օր մենք ունենք զո հերի նոր ցուցակներ, ունենք անհետ կորшծներ, գերիներ, ամեն օր հուղարկավորություններ, հասկանո՞ւմ եք: Ոչ ոք չի ասում՝ այդ հաղթանակով չուրախանանք, ուրախանալու մասին չի խոսքը, դրա դրսևորման, ձևի մասին է խոսքը: Ինձ համար դա հասկանшլի չէ:

Եվ այդ մարդու (նկատի ունի Նիկոլ Փաշինյանին.- Ռ.Մ.) կոսմիկական մասշտաբների ցինիզմը՝ դա ընծայելու Կոմանդոսի հիշատակին: Ո՞վ ես դու ընդհանրшպես, որ այդ մարդու անունը տաս: Այդ մարդը ո՞վ է, իր համար Շուշին դժբախտ ու դժգույն չէ՞ր, բա Կոմшնդոսն այն մարդն է, որ այդ «դժբախտ և դժգույն» քաղաքը ազատագրել էր»:Մանրամասները՝ 168TV-ի տեսանյութում

от redaktor

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *