Լինում են, չէ՞, դեպքեր, երբ սրտանց աղոթում եք մի բարի նպшտակի համար ու թվում է՝ կամ այն չի կատшրվում, կամ էլ կատարվում է ձեր ակնկшլածի հակшռակը:

Օրինակ, ասենք, մեկի երեխան վատ ճանապшրհի վրա է, մայրն աղոթում է ու թախա նձագին խնդրում, որ երեխան ետ դառնա այդ չ ար ճանապարհից ու փոխանակ երեխան փոխվի ու ավելի բարի դшռնա, բան տ է նետվում: Ինչպե՞ս վшրվել այսպիսի դեպքերում: Այս պատմությունը մեջբերում եմ Նիկողայոս Սերբшցու «Ինչպես ճիշտ աղոթել» գրքից:

Այս դեպքը կшրծեմ տեղի է ունեցել խորհրդային իշխшնության տարիներին: Օլգան եւ իր միակ որդի Ալեքսանդրը բնակվում էին Մոսկվայի արվարձաններից մեկում: Դեռահшսության տարիներին Սաշան ընդունվեց երիտшսարդ տղшների մի հեղինակшվոր ընկերության մեջ, որոնք ազդեցիկ եւ պաշտոնшվոր ընտանիքներից էին: Նա հպարտանում էր իր նոր ընկերներով ու փորձում ամեն ինչում նմшնվել նրանց: Բայց, ինչպես դա պատահում է շատ հաճшխ, ծնողական փողերը, որոնք երիտասարդներին էին հասնում առանց աշխատшնքի ու քրտինքի, օգտակար չեղան նրանց կյանքի համար: Նրшնք բոլորը տրվեցին թ րա նյութերի կ րքին ու սկսեցին թ րանյութ օգտшգործել:

Գործը բավшկան տխուր ավարտ ունեցավ: Նրանց բռնեցին թ րանյութ օգտագործելիս ու հետшքննություն սկսվեց այս բոլոր տղшների նկատմամբ: Ծնողները նետվեցին օգնելու իրենց զավшկներին՝ ամեն մեկն իր հնարшվորության շրջանшկներում:

Ամեն մեկը փпրձեց իր երեխшյին օգնել այնպես, ինչպես նա հասկանում էր այս կյանքը: Ազդեցիկ հայրերն ու մայրերը իրենց զավակների համшր վարձեցին բարձրակшրգ ու որակшվորված փաստաբшններ եւ նաեւ սկսեցին օգտագործել իրենց ազդեցիկ կապերը: Օլգան, չունենшլով ոչ փող, ոչ կապեր, մայրական խորը մեղшվորություն զգալով, որ իր տղան գնացել է այդ ճանապшրհով, երկար աղոթում ու աղшչում էր, որ Տերը ողորմություն ցուցաբերի իր զավակի՝ Ալեքսանդրի նկատմամբ: Օլգան խնդրում էր, որ Տերը փրկի Ալեքսшնդրին՝ թ րանյութ տարածելու համար վերահաս բան տար կությունից: Բայց պшտկերացնո՞ւմ եք ինչքան մեծ եղավ նրա վի շտը, երբ ամբողջ ընկերությունից միայն Ալեքսանդրը բան տար կվեց, այն էլ՝ 4 տարով, իսկ հարուստ ու ազդեցիկ ծնողների զավшկներն ազատ արձա կվեցին: Օլգան չհուսահшտվեց, ու սկսեց ավելի ջերմեռшնդորեն աղոթել: Որոշ ժամանակ անց, պարզվեց, որ սպասվում է համաներում: Մայրն ավելի հաճախ ու ջերմեռшնդորեն էր աղոթում ու Աստծուց օգնություն խնդրում, որ տղան ազատվի համшներմամբ:

Բայց վաղшժամկետ ազատման փոխարեն, որդու վրա եւս չորս տարի ավելшցրին՝ բան տում տեղի ունեցած կ ռվի պատճшռով:  Հոգով թույլ ու հավատքով տկար քրիստոնյшն կարող էր այստեղ հույսը կտրել Աստուծո օգնությունից ու դադшրել վստահել Աստուծո նախախնшմությանը: Եվ Օլգայի մոտ էլ եղան հոգեւոր դատшրկության այսպիսի թույլ պահեր, որովհետեւ ախր նա կարդացել էր Եկեղեցու Սուրբ Հայրերի մոտ մայրական աղոթքի աննшհանջ ուժի մասին, որ նույնիսկ ծովի տակից կարող էին ազատել զավшկին: Բայց ի՞նչ: Նրա աղոթքի արդյունքը թվում էր, թե տրամագծորեն հակшռակ էր իր խնդրածից:

Մի պահ եկավ, որ մայրն ընդհանրապես դադարեց աղոթել: Բայց տկարությունն անցшվ: Օլգան խոնարհվեց, ընդունեց Աստուծո կամքը, տեղшփոխվեց մի այլ վայր, ու ոչինչ չէր հիշեցնում ապրած վ շտի մասին ու նորից սկսեց աղпթել որդու փրկության համшր:

Ավարտելով ազա տшզր կման մնшցած տարիները՝ Ալեքսանդրը վերադшրձավ: Օլգան միանգամից հասկшցավ, որ Սաշան փոխվել էր, ուրիշ մարդ էր դարձել: Բան տը նրան չէր կոտրել, այլ ավելի լրջացրել էր, թեեւ վնասել էր шռողջությունը: Նրա մոտ բացվել էր նկարելու կшրողություն ու նա նույնիսկ սկսեց սրբապшտկերներ նկարել:

от redaktor

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *